Soczewki a ropiejące oczy – pytanie pacjentki

Pacjentka A.S

Temat ropiejace oczy i soczewki

PYTANIE:
Witam. Od paru dobrych lat noszę szkła kontaktowe – 4 i nie było do
tej pory żadnych problemów. Ostatnio jednak, po założeniu soczewek, po
kilku godzinach zaczynają mi ropieć oczy. Po tym incydencie
oczywiście wyciągam je i daje oczom odpocząć na kilka dni. Jednakże
problem po czasie pojawia sie znowu. Jaka może być tego przyczyna?
Soczewki są cały czas tej samej firmy i nie są po terminie. Przyznam,
ze moczyłam soczewki w soli fizjologicznej lub płukałam wodą
niegazowaną, kiedy brakło mi płynu. Czy to może być przyczyną? Lub może parametry mi sie zmieniły  i to dlatego?

ODPOWIEDŹ:

Ropienie oczu może być spowodowane obecnością bakterii, dlatego warto zrobić badanie mikrobiologiczne – posiew z worków spojówkowych. Pozwoli to ustalić czy w oczach są bakterie i na  jakie antybiotyki są wrażliwe. Leczymy wtedy celowanie, dobieramy leki do konkretnego drobnoustroju.

Niestety zła pielęgnacja soczewek, używanie nieodpowiednich środków pielęgnacyjnych może się przyczynić do tego rodzaju powikłań.

Radzę zmienić soczewki na jednodniowe i koniecznie zrobić badanie o którym wspomniałam powyżej.

Zgadzam się także z Pani sugestią , że źle dobrane soczewki pod względem ich mocy mogą także być przyczyna stanów zapalnych. A dobór odpowiedniej mocy wymaga kontaktu ze specjalistą okulistą – kontaktologiem, który powinien kontrolować oczy co 3 a maksymalnie co 6 miesięcy.

 

 

Komórki macierzyste w regeneracji soczewek

Naukowcy z University of California, San Diego School of Medicine i Shiley Eye Institute przeprowadzili testy na zwierzętach a następnie na grupie małych dzieci z zaćmą wrodzoną. Jest to przełomowe podejście opierające się na wykorzystaniu zdolności własnych komórek macierzystych do regeneracji soczewki po usunięciu  zaćmy wrodzonej z pozostawieniem części tej soczewki.

W badaniu wzięło udział 12 niemowląt, w wieku poniżej 2 leczonych nowym sposobem i 25 podobnych niemowląt, u których wykonano  standardowe leczenie chirurgiczne. W grupie kontrolnej zaobserwowano częstsze występowanie pooperacyjnych stanów zapalnych i wczesną postać nadciśnienia ocznego. W przeciwieństwie do innych metod, w których tworzenie komórek macierzystych następuje w laboratorium a następnie wszczepiane są one z powrotem do narządu pacjenta, wykorzystanie endogennych komórek macierzystych jest obarczone znacznie mniejszym zagrożeniem, przede wszystkim możliwością ich odrzucenia.

„Jesteśmy przekonani, że nasze nowe podejście doprowadzi do zmiany paradygmatu w chirurgii zaćmy i w przyszłości może zaoferować pacjentom bezpieczniejszą i lepszą opcją leczenia powiedział Kang Zhang, MD, PhD, dyrektor Institute for Genomic Medicine and co-director of Biomaterials and Tissue Engineering at the Institute of Engineering in Medicine”.

 Wszyscy czekamy aby te badania były dalej prowadzone, bo komórki macierzyste zastosowane w regeneracji soczewki dotknieęej zaćmą to szansa leczenia w przyszłości nie tylko dzieci ale także dorosłych.
http://ucsdnews.ucsd.edu/pressrelease/stem_cells_regenerate_human_lens_after_cataract_surgery_restoring_vision

 

Zdolność widzenia w ciemności

Widzieć w ciemności dzięki kroplom do oczu??

Zdolność widzenia w ciemności do niedawna zarezerwowana była dla kotów oraz dla Hrabiego Draculi. Jednak dzięki badaniom niezależnych naukowców działających w ramach inicjatywy „Science for the Masses” może stać się dostępna dla wszystkich. W swoim garażowym laboratorium w Tehachapi w Kalifornii grupa biohakerów (eksperymentatorzy spoza akademickich laboratoriów) stworzyła krople do oczu umożliwiające widzenie w ciemności nawet na odległość 50 metrów.

Naukowcy-amatorzy wykorzystali w tym celu substancję o nazwie chloryna e6 (Ce6) – związek chemiczny stosowany w leczeniu raka, a w ostatnich latach w leczeniu kurzej ślepoty. Występuje on w organizmach ryb głębinowych oraz w algach morskich. Wchodząca w skład preparatu insulina oraz dimetylosulfotlenek ułatwiają przyswajanie substancji na dnie oka.
Jeffrey Tibbets i Gabriel Licina oparli się na badaniach opublikowanych na łamach czasopisma „Photochemical & Photobiological Sciences” z 2007 roku . W artykule opisano zastosowanie podobnego roztworu na myszach. Problemem było jedynie utworzenie mikstury, dzięki której oko ludzkie przyswoiłoby dużą ilość tego związku. Właśnie tym zagadnieniem zajęli się biohakerzy, a nawet posunęli się o krok dalej – przetestowali swoje dzieło na sobie samych.

Rola królika doświadczalnego przypada Licinie, podczas gdy Tibbets – ekspert medyczny biohakerów – czuwa nad bezpieczeństwem eksperymentu. Jest noc. Oczy Liciny zakropione zostają 0,05 ml Ce6. Natychmiast stają się całkowicie czarne, a obraz rozmazany i ciemny do czasu aż krople nie rozprzestrzenią się równomiernie w oczach. Grupa naukowców udaje się do tonącego w ciemności lasu. Rozpoczynają się testy. Licina jest w stanie bezbłędnie identyfikować oddalone o 10 metrów obiekty wielkości dłoni oraz narysowane symbole, których czteroosobowa grupa kontrolna nawet nie dostrzega. Ma również 100-procentową skuteczność w rozpoznawaniu z odległości 50 metrów osób, nawet wtedy gdy stoją między drzewami. Uczestnikom z grupy kontrolnej udaje się to jedynie w 1/3 przypadków.
Następnego ranka jego wzrok wraca do normy, a w ciągu kolejnych 20 dni nie stwierdza żadnych efektów ubocznych.

Eksperyment, choć sam w sobie jest ciekawy, a jego efekty zaskakujące, wymaga dalszych prac. Sami jego autorzy zaznaczają, że „…powstała ona [praca] wyłącznie w celach badawczych i informacyjnych. Zwiększona wrażliwość na światło może mieć negatywny wpływ na komórkową strukturę oka w przypadku niewłaściwego postępowania, a niektóre z materiałów użytych w naszym roztworze nie powinny być testowane na ludziach i zwierzętach”.
Co więcej, płyn sprawia, że do oka dostaje się więcej światła, co może prowadzić do jego uszkodzenia, dlatego konieczne jest, aby osoba, której zaaplikowano takie krople nosiła ciemne okulary – zarówno na wolnym powietrzu, jak i w pomieszczeniach.

Licina i Tibbets mają nadzieję, że zainteresują swoją pracą większe ośrodki naukowe, które podejmą się dalszych badań. Zapewniają, że „Skoro my mogliśmy zrobić to nawet w garażu, innym na pewno też się uda”.
Netografia:
http://tempsreel.nouvelobs.com/
http://www.itele.fr/
http://www.maxisciences.com/
http://lci.tf1.fr/
http://www.bfmtv.com/
http://www.sciencesetavenir.fr/
http://scienceforthemasses.org/
http://gadzetomania.pl/
http://tech.wp.pl/
http://www.radiozet.pl/
http://www.pap.pl/
http://www.geekweek.pl/
http://torun.agro.pl/
http://www.leksykon.com.pl/